Dagboek

Zout, zout en nog meer zout, december 2018

Bakken buiswater over het dek. Regelmatig een flinke guts in de kuip en één keer de kajuit in. Veel zon, diepblauw water, af en toe een buitje. Heel veel niks doen, beetje katterig, Taurus en Popeye die het werk doen. ‘S nachts drie uur wacht draaien (en buiten een beetje dutten) en daarna drie uur slapen. Strak aan de wind zeilen we van Bonaire naar Puerto Rico. Althans, dat is de bedoeling. Lees verder »

Van zeilboot naar duikboot, november 2018

We kunnen ‘m testen, yes!!! Onze nieuwe stuurautomaat! Koen is er twee weken druk mee geweest. En ik ben zoooo ontzettend trots op ‘m. Het was best ingewikkeld. Veel gepuzzel hoe en waar alles te monteren. Allerlei kabels trekken, een hoop gezaag, geboor en geschroef. En een heleboel wonden op zijn kale kupske. Maar het werkt allemaal. Dus zonder handen naar Bonaire… Lees verder »

Jongens van de bouw, oktober 2018

De blauwe TUI-vogel landt in de vroege avond op een donker vliegveld Hato, Curaçao. We zijn moe na een enigszins vertraagde vlucht en een té gezellig laatste weekend met weinig slaap tijdens ons drie weken durende verblijf in Nederland. Het is meer dan zwoel, of zoals een vriend van ons zou zeggen: ‘tering, wat een hitte!’. Arthur, onze Curaçaose achterbuurman op het Spaanse Water, is zo lief om ons op te komen halen. Een warm welkom met dito omhelzing. We sjouwen onze vier koffers bagage, met veel bootonderdelen waaronder de nieuwe stuurautomaat (in totaal 70 kilo), naar zijn bejaarde bolide. We ploffen neer. De auto sputtert en komt op gang. Zelfs met alle ramen open gutst het zweet uit al mijn poriën. Het ouwe beestje tuft over inmiddels bekende wegen. Het voelt zowaar vertrouwd. Als thuis komen… Lees verder »

Overzomeren op Curacao, 12-08-2018

Het is zondag. Bij wijze van uitzondering eten we vanochtend een gebakken eitje bij het ontbijt in plaats van een gekookt exemplaar. Dat laatste is één van de weinige tradities die vanuit Nederland zijn overgebleven; op zondagochtend tikken we een eitje. Vandaag gedragen we ons echter afwijkend. Lees verder »

Een volle agenda, 03-08-2018

Na een heerlijke nachtrust steekt Koen in de vroege ochtend zijn hoofd door het luik van de slaaphut. “Wow!”, roept hij. “Heb je het al gezien? We liggen in een zwembad!” “Wat?”, nog een beetje slaapdronken kijk ik in twee lieve blauwe twinkelende ogen. Ik kruip uit de slaaphut en zie wat Koen bedoelt: we liggen in een zwembad! De HM ligt in heerlijk, helder, nee geen Heineken, maar Christal Clear Spa Blauw Caribisch Zeewater met uitzicht op kleurig Kralendijk. Het doet bijna pijn aan mijn ogen, zo helder, zo turquoise, zo mooi! Lees verder »